วันพุธที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559
Posted by phattarawan
Add Comments
Read More...
กุหลาบพันปี
ชื่อวิทยาศาสตร์ Rhododendron moulmeinene Hook
วงศ์ ERICACEAE
ถิ่นกำเนิด จีนตอนใต้ ไต้หวัน ญี่ปุ่น ลาว และเวียดนาม
แสงแดด แดดร่มรำไร
อุณหภูมิ 14-18 องศาเซลเซียส
ความชื้น ต้องการความชื้นปานกลาง
น้ำ ชอบน้ำมากแต่ไม่ขังแฉะ
การดูแล อาซาเลียเป็นพืชชอบน้ำ เครื่องปลูกจะต้องมีความชุ่มชื้นอยู่เสมอ แต่ไม่ขังแฉะ 
การปลูก เครื่องปลูกจะต้องอุ้มน้ำได้ดี ร่วนซุย แต่ต้องระบายน้ำได้ดีเช่นกัน ถ้าเครื่องปลูกแน่นมาก รากจะชอนไชในเนื้อดินหรือเครื่องปลูกไม่ได้ทำให้ไม่เจริญเติบโต ควรใช้ดินร่วนผสมกับแกลบ ขุยมะพร้าว ปุ๋ยคอก หรือปุ๋ยหมักเป็นเครื่องปลูก
การขยายพันธุ์ ปักชำกิ่งและเพาะเมล็ด
อัตราการคายความชื้น น้อย
อัตราการดูดสารพิษ ปานกลาง
    กุหลาบพันปีเป็นต้นไม้ที่เติบโตอยู่บนที่สูงและชอบอากาศหนาวเย็น สำหรับในเมืองไทยพบได้ตามยอดเขาสูงแถบภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และมีการนำกุหลาบพันปีมาปลูกเป็นไม้ประดับประปราย โดยเฉพาะในช่วงฤดูหนาวเนื่องจากมีดอกที่สวยงาม และเมื่อหมดดอกก็จะเติบโตในกระถางได้แต่จะออกดอกน้อยลง เมื่อพ้นฤดูหนาว
     กุหลาบพันปีเป็นไม้พุ่มสูงประมาณ 1-3 เมตร ใบเป็นใบเดี่ยว ออกเรียงสลับรูปรีแกมรูปไข่กลับ กว้าง 1-2.5 ซม. ยาว 2-6 ซม. แผ่นใบเหนียวหนา มีขนประปรายทั้ง 2 ด้าน ดอกสีแดงแกมส้ม ออกเป็นช่อที่ซอกใบหรือปลายกิ่ง จำนวน 2-7 ดอก กลีบรองดอกรูปถ้วยตื้น ปลายแยก 5 แฉก ด้านนอกมีขน กลีบดอกรูปกรวย ยาว 2-3 ซม. ปลายแยก 5 แฉก เกสรตัวผู้ 10 อัน ผลรูปไข่ ยาว 1-1.5 ซม. มีขนสีน้ำตาลแดง เมื่อแก่แตกตามยาว เมล็ดแบน ขนาดเล็ก มีปีกบางใสจำนวนมาก
      กุหลาบพันปีเป็นพืชที่ชอบน้ำ เครื่องปลูกจะต้องมีความชุ่มชื้นอยู่เสมอ แต่ไม่ขังแฉะ ถ้าหากปล่อยให้เครื่องปลูกแห้ง อาจจะทำให้ตายได้ เนื่องจากว่ารากของอาซาเลียมีขนาดเล็กมาก และถ้าหากสูญเสียน้ำมากอาจจะทำให้รากแห้งตาย และมีผลต่อการเจริญเติบโตได้
    การปลูกกุหลาบพันปีภายในอาคารนอกจากความสวยงามของดอกที่จะสร้างบรรยากาศให้กับห้องแล้วกุหลาบพันปียังมีคุณสมบัติในการดูดสารพิษได้ดีอีกด้วย

      ที่มา : http://www.panmai.com/Pollution/Pollution_25.shtml
Posted by phattarawan
Add Comments
Read More...
กุหลาบหิน
ชื่อวิทยาศาสตร์ Kalanchoe Blossfeldiana
วงศ์ CRASSULACEAE
ถิ่นกำเนิด มาดากาสการ์
แสงแดด แดดจัด
อุณหภูมิ 18-24 องศาเซลเซียส
ความชื้น ต้องการความชื้นปานกลาง
น้ำ ต้องการน้ำปานกลาง
การดูแล กุหลาบหินจะออกดอกในช่วงฤดูหนาว ดอกจะทยอยบานนาน 2-3 เดือน แม้ดอกจะเล็กแต่สีสันสะดุดตามาก กุหลาบหินถ้าปลูกในร่มใบจะเขียวเข้มและไม่ค่อยออกดอกเพราะชอบแดดจัด จึงควรตั้งไว้ในที่แสงอย่างเพียงพอหรือแสงแดดส่องถึง ให้น้ำสัปดาห์ละ 1-2 ครั้ง ก็เพียงพอ ใช้ปุ๋ยหมักหรือปุ๋ยคอกละลายน้ำรดในช่วงที่กำลังออกดอก
การปลูก เป็นพันธุ์ไม้ที่ปลูกในที่แสงแดดจัด ปลูกเป็นไม้ประดับได้ทั้งกลางแจ้งและปลูกเป็นไม้กระถางภายในอาคาร กุหลาบหินปลูกได้ในดินเกือบทุกชนิด แต่ปลูกได้ดีในดินร่วนปนทราย ส่วนผสมดินร่วน 2 ส่วน ทรายหยาบ 1 ส่วน ปุ๋ยหมักหรือปุ๋ยคอก 1 ส่วน
การขยายพันธุ์ ขยายพันธุ์โดยการปักชำยอดหรือปักชำใบหรือเพาะเมล็ด
อัตราการคายความชื้น น้อย
อัตราการดูดสารพิษ น้อย
      กุหลาบหินเป็นไม้ประดับกระถางที่ปลูกง่าย ปลูกได้ทั้งภายในและภายนอกอาคาร แต่เจริญเติบโตได้ดีเมื่ออยู่กลางแจ้งเพราะเป็นพืชที่ชอบแดด จุดเด่นของกุหลาบหินอยู่ที่ดอกมีสีสันจัดจ้านสวยงาม
      กุหลาบหินเป็นไม้อวบน้ำอายุหลายปี มีพุ่มเตี้ยสูงประมาณ 30-40 เซนติเมตร ใบเดี่ยวสีเขียว ค่อนข้างกลม ปลายมน ขอบใบหยักเป็นมน ออกเวียนสลับซ้อนๆ กันคล้ายกุหลาบแต่ไม่อ่อนช้อยจึงได้ชื่อว่ากุหลาบหิน ออกดอกเป็นช่อ ช่อดอกชูสูงเหนือพุ่มใบ เป็นดอกย่อยขนาดเล็กๆ จำนวนมาก ดอกมีสี ต่างๆ เช่น ชมพู ส้ม เหลือง ฯลฯ
       กุหลาบหินเป็นพืชที่เลี้ยงง่าย แตกหน่อไว ถ้าขยันแยกหน่อกุหลาบหินจะเพิ่มจำนวนได้อย่างรวดเร็วในเวลาอันสั้น อย่างไรก็ตามกุหลาบหินเป็นไม้ประดับที่น่าสนใจที่รูปทรงดูสวยแปลกตาแตกต่างจากไม้ชนิดอื่น ถึงแม้จะมีความสามารถในการดูดสารพิษได้น้อยก็ตาม

        ที่มา: http://www.panmai.com/Pollution/Pollution_50.shtml


วันอังคารที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559
Posted by phattarawan
Add Comments
Read More...

ไซคลาเมน

ชื่อวิทยาศาสตร์ Cyclamen spp.
วงศ์ PRIMULACEAE
ถิ่นกำเนิดตอนเหนือของทวีปแอฟริกาและบริเวณภาคตะวันออกเฉียงใต้ของชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
แสงแดด แสงแดดรำไร
อุณหภูมิ 16-20 องศาเซลเซียส
ความชื้น สามารถอยู่ได้ทั้งในที่ค่อนข้างแห้งแล้งและที่มีความชุ่มชื้นน้ำ ต้องการน้ำปานกลาง
การดูแล ชอบอากาศเย็นจึงจะเจริญงอกงามดี ปลูกไว้ในที่แสงแดดรำไร ไม่ควรรดน้ำมาก คอยดูว่าดินแห้งก่อนค่อยรดน้ำได้ให้รดน้ำบริเวณด้านข้างอย่ารดน้ำลงตรงกลางของต้นเพราะจะทำให้หัวของต้นไม้เน่าได้ง่าย 
การปลูก ดินปลูกควรเป็นดินร่วนที่ระบายน้ำได้ดีไม่ขังแฉะ
การขยายพันธุ์ เพาะเมล็ดและแยกหัว
อัตราการคายความชื้น น้อย
อัตราการดูดสารพิษ น้อย
      ไซคลาเมนเป็นไม้ดอกเมืองหนาวที่มีดอกและใบสวยงาม พบกระจายพันธุ์แถบทะเลเมดิเตอร์เรเนียนฝั่งทวีปยุโรปและทวีปแอฟริกา ซึ่งแม้จะเป็นไม้เมืองหนาวที่ไม่เหมาะกับการนำมาปลูกในสภาพอากาศที่ร้อนของเมืองไทย แต่หากปลูกเลี้ยงดูแลให้อยู่ในสภาพแวดล้อมและอุณหภูมิที่เหมาะสม รวมถึงการเอาใจใส่เป็นอย่างดี ก็สามารถเจริญงอกงามและออกดอกสวยๆ มาให้ชื่นชมได้
    ไซคลาเมนมีลำต้นเป็นหัวสะสมอาหารอยู่ใต้ดิน เป็นไม้ผลัดใบ ใบและช่อดอกจะแตกจากตาอ่อนซึ่งอยู่ด้านบน ดอกของไซคลาเมนมีลักษณะเด่นคือกลีบดอกจะกระดกกลับขึ้นไปด้านบน ส่วนมากดอกมีสีอยู่ในโทนสีชมพู แดง บานเย็น ม่วงหรือขาว ออกดอกได้ตลอดทั้งปี
    ไซคลาเมนเจริญงอกงามได้ดีในที่อากาศเย็นและมีอากาศถ่ายเท ถ้าเลี้ยงในห้องแอร์ ควรอยู่ในบริเวณที่รับแสงสว่างมากหรือในบางกรณีถ้ามีแสงไฟที่เพียงพออาจทดแทนแสงแดดได้ ไม่ควรรดน้ำมาก คอยดูว่าดินแห้งก่อนค่อยรดน้ำ ให้รดน้ำบริเวณด้านข้าง อย่ารดน้ำลงตรงกลางของต้นเพราะจะทำให้หัวของต้นไม้เน่าได้ง่าย

     ที่มา : http://www.panmai.com/Pollution/Pollution_44.shtml
Posted by phattarawan
Add Comments
Read More...
                                                                       
                                                                   ดอกเดซี่
       เดซี่ มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Thymophylia Tenuiloba (DC.) Small จัดอยู่ในวงศ์ Asteraceae (Compositae) ชื่อสามัญที่เราเรียกทั่วไปก็มีทั้ง Dahlberg Daisy, Gold Carpet, Gloden Fleece แต่หลักแล้วเรียกเดซี่ Daisy ถิ่นกำเนิดอยู่ที่เม็กซิโกและรัฐเท็กซัส สหรัฐอเมริกา มีทั้งดอกสีขาว สีเหลือง โดยนักพฤกษาวิทยารู้จักและพบครั้งแรกที่ตำบลเล็ก ๆ ในประเทศเม็กซิโก เป็นสัญลักษณ์แทนหัวใจอันบริสุทธิ์และไร้เดียงสา โดยหญิงสาวที่ตกอยู่ในห้วงแห่งความรักมักจะใช้ดอกเดซี่มาเด็ดกลีบเพื่อทำนายรักไม่รักเดซี่ขยายพันธุ์ได้เร็วมากพบได้ตามสนามหญ้าที่พบส่วนใหญ่จะมีกลีบสีขาว เกสรสีเหลือง บานในช่วงเช้าเท้านั้น ชาวอังกฤษเรียกเดซี่ว่า “เดส์ อาย” (Day’s Eye) หรือที่แปลว่าดวงตาของกลางวัน และเรียกเพี้ยนมาเรื่อย ๆ จนเป็นเดซี่
          ลักษณะทั่วไป : มีอายุสั้น ต้นเป็นพุ่ม 15-20 เซนติเมตร ใบเดี่ยว ออกตรงข้ามแผ่นใบหยักลึกตามแนวเส้นใบคล้ายผักชีสีเขียวอ่อนมีกลิ่นฉุน ช่อดอกเป็นช่อกระจุกแน่นออกที่ปลายยอด ดอกวงนอกมี กลีบดอกชั้นเดียว สีเหลือง ดอกวงในสีเหลืองเข้มเส้นผ่านศูนย์กลาง 1.5-2 เซนติเมตร เมล็ดมีขนาดเล็ก อายุดอกอยู่ได้ประมาณ 60 วัน
          การขยายพันธุ์ : นิยมขยายพันธุ์ โดยการเพาะเมล็ดปลูกได้ตลอดทั้งปีทนร้อนได้ดีมาก ปลูกประดับแปลงหรือปลูกลงในกระถาง
          การดูแลรักษา : สำหรับปลูกลงแปลง ปลูกลงกระถาง หรือปลูกคลุมดิน ควรย่อยดินให้ละเอียด อีกทั้งต้องเป็นดินที่ไม่อุ้มน้ำมากเกินไปนัก ต้องร่วนปนทราย รดน้ำตอนเช้า เพียงหนึ่งครั้งต่อวัน เพราะไม่ต้องการความชื้นมาก ชอบแสงแดดเต็มวัน-ครึ่งวัน การตัดแต่งควรตัดดอกที่โรยออกจากต้นเพื่อให้แตกยอดใหม่และเกิดดอกใหม่อีกครั้ง

          ที่มา:http://home.kapook.com/view91812.html
Posted by phattarawan
Add Comments
Read More...

                                                                   ดอกบัวตอง              
                                                   
        บัวตอง (อังกฤษ: Tree marigold, Mexican tournesol, Mexican sunflower, Japanese sunflower, Nitobe chrysanthemum; ชื่อวิทยาศาสตร์: Tithonia diversifolia (Hemsl.) A.Gray.) เป็นพืชพื้นเมืองของประเทศเม็กซิโก เป็นไม้ดอกมีอายุยืนยาวหลายปี สามารถสูงได้ถึง 5 เมตร ออกดอกเป็นช่อเดียว บริเวณปลายกิ่ง มีสีเหลืองคล้ายดอกทานตะวัน แต่มีขนาดเล็กกว่า ดอกวงนอกเป็นหมัน กลีบเรียวมีประมาณ 12–14 กลีบ ดอกวงในสีเหลืองส้มเป็นดอกสมบูรณ์เพศ ใบของบัวตองเป็นใบเดี่ยว รูปไข่หรือแกมขอบขนาน มีขนขึ้นเล็กน้อยประปราย บริเวณ ปลายใบเว้า มีขนขึ้นเล็กน้อยประปราย ปลายใบเว้าลึก 3–5 แฉก ชอบขึ้นในพื้นที่ที่มีอากาศเย็น จะออกดอกสวยงามที่สุดบนยอดดอยที่สูงกว่า 800 เมตรขึ้นไป โดยจะออกดอกในช่วงระหว่างเดือนพฤศจิกายนถึงต้นเดือนธันวาคมเท่านั้น ขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ด
          ในประเทศไทย บัวตองมิใช่เป็นพืชพื้นเมือง แต่มีสถานที่ที่มีดอกบัวตองขึ้นอย่างงดงามกว้างขวางเป็นทุ่งและมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักโดยทั่วไป คือ ดอยแม่อูคอ อำเภอขุนยวม จังหวัดแม่ฮ่องสอน มีที่มาจากการที่บาทหลวงชาวเม็กซิโกผู้หนึ่งนำมาปลูก และต้องใช้เวลาหลายปีกว่าที่กลายมาเป็นทุ่งบัวตองอย่างในปัจจุบัน และถือเป็นดอกไม้ประจำจังหวัดแม่ฮ่องสอน
       
         ที่มา:https:https://th.wikipedia.org/wiki/บัวตอง
Posted by phattarawan
Add Comments
Read More...

                                                                         กุหลาบ 
                                                   
       กุหลาบเป็นไม้ตัดดอกที่มีการปลูกเป็นการค้ากันแพร่หลายทั่วโลกมานานแล้ว กุหลาบเป็นไม้ตัดดอกที่มีการซื้อขาย เป็นอันดับหนึ่งในตลาดประมูลอัลสเมีย ประเทศเนเธอร์แลนด์ ซึ่งเป็นตลาดประมูลไม้ดอก ที่ใหญ่ที่สุดของโลก เมื่อ พ.ศ. 2542 มีการซื้อขายถึง 1,672 ล้านดอก และมักจะมียอดขายสูงสุดในประเทศต่าง ๆ เมื่อเปรียบเทียบกับไม้ดอกชนิดอื่น ๆ โดยประเทศที่ปลูกกุหลาบรายใหญ่ของโลกได้แก่ อิตาลี เนเธอร์แลนด์ สเปน สหรัฐอเมริกา โคลัมเบีย เอกวาดอร์ อิสราเอล เยอรมนี เคนยา ซิมบับเว เบลเยียม ฝรั่งเศส เม็กซิโก แทนซาเนีย และมาลาวี เป็นต้น 
            กุหลาบสามารถจำแนกได้หลายแบบ เช่น จำแนกตามลักษณะการเจริญเติบโต ขนาดดอก สีดอก ความสูงต้น และจำแนก ตามลักษณะของดอก เป็นต้น ในที่นี้ได้จำแนกกุหลาบเฉพาะกุหลาบตัดดอกตามลักษณะการใช้ประโยชน์ ทางการค้าในตลาดโลกเป็น 5 ประเภทดังนี้ 
1.กุหลาบดอกใหญ่ หรือ กุหลาบก้านยาว (large flowered or long stemmed roses 
2.กุหลาบดอกกลาง หรือ กุหลาบก้านขนาดกลาง (medium flowered or medium stemmed roses) 
3.กุหลาบดอกเล็ก หรือ กุหลาบก้านสั้น (small flowered or short stemmed roses) สด 
4.กุหลาบดอกช่อ (spray roses) เป็นกุหลาบชนิดใหม่ ให้ผลผลิตต่ำต่อพื้นที่ (120-160 ดอกต่อตารางเมตรต่อปี) ความยาวก้านระหว่าง 40-70 ซม. มักมี 4-5 ดอกในหนึ่งช่อ และยังมีตลาดจำกัดอยู่ เช่นพันธุ์ เอวีลีน (Evelien: ชมพู) เดียดีม (Diadeem: ชมพู) และ นิกิต้า (Nikita: แดง) เป็นต้น 
5.กุหลาบหนู (miniature roses) มีขนาดเล็กหรือแคระโดยธรรมชาติ ความสูงของทรงพุ่มไม่เกิน 1 ฟุตให้ผลผลิตสูง 450-550 ดอก/ตร.ม./ปี มีความยาวก้านดอกระหว่าง 20-30 ซม. ยังมีตลาดจำกัดอยู่ยกเว้นในประเทศญี่ปุ่น แอฟริกาใต้ และอิตาลี
       
           ที่มา:https://sites.google.com/site/satrinakhonsawan/mi-dxk/midxk
Posted by phattarawan
Add Comments
Read More...
                                                               
                                                                   แกลดิโอลัส 
                                                 
             แกลดิโอลัส (อังกฤษ: Gladiolus) จัดเป็นพืชหัว (Corm) เมื่อปลูกแล้วจะเกิดหัวใหม่ขึ้นแทนหัวเก่า สามารถใช้ขยายพันธุ์ ได้ต่อไป และยังมีหัวย่อยเกิดขึ้นอีกมากมาย ปัจจุบันนี้มีการผลิตหัวย่อยได้ผลดีที่ภาคเหนือของประเทศไทย 
              ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ 
1.แกลดิโอลัส แกรนดิฟลอรัส (Gladiolus grandiflorus) เป็นชนิดต้นใหญ่ ช่อดอกอวบยาว และแข็งแรง ดอกใหญ่เรียงชิดกัน ช่อดอกหนึ่ง ๆ อาจมีดอกถึง 20 ดอก และดอกบานพร้อมกันประมาณ 5-7 ดอก 
2.แกลดิโอลัส พรายมูลินัส (Gladiolus primulinus) เป็นชนิดต้นเล็ก ช่อดอกเล็กยาวเรียว ดอกเล็กเรียงห่างกัน จำ นวนดอกในช่อน้อย มีลักษณะพิเศษคือ กลีบบนชั้นในงุ้มงอปรกเกสร 
3.แกลดิโอลัส ทูเบอเจนนิอาย (Gladiolus tubergenii) เป็นชนิดที่ต้นและดอกเล็ก แต่ดอกในช่อเรียงชิดกันใช้ในการผสมเพื่อผลิตแกลดิโอลัสพันธุ์ดอกจิ๋ว 
4.แกลดิโอลัส โควิลลีอาย (Gladiolus covillei) เป็นลูกผสมระหว่าง แกลดิโอลัส คาร์ดินาลิส (Gladiolus cardinalis) ซึ่งเป็นชนิดที่มีต้นสูงใหญ่ ดอกสีแดง กับแกลดิโอลัส ทริสติส (Gladiolus tristis) ซึ่งเป็นชนิดดอกเล็ก สูงไม่เกิน 60 ซม. ใน 1 ช่อมีเพียง 2-4 ดอก มีสีขาวหรือครีม และมีสีม่วงหรือสีนํ้าตาลปนอยู่เป็นเส้น 
5.แกลดิโอลัส นานุส (Gladiolus nanus) เป็นประเภทหนึ่งของพันธุ์โควิลลีอายที่ต้นมีขนาดเล็ก ช่อดอก
เล็กเรียวยาว ขนาดดอกเล็กบอบบาง มีสองสีในแต่ละกลีบจำ นวนดอกในช่อน้อยและ ดอกจะบานพร้อมกันคราวหนึ่งเพียง 1-2 ดอก ในแต่ละช่อ
           ที่มา : https://th.wikipedia.org/wiki/แกลดิโอลัส